دماوند در یک نگاه
شهرستان دماوند، منطقه اي سرسبز و خرم است كه نام اسطوره اي كوه دماوند را با خود به همراه دارد.قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پيوستن مرزهاي سه منطقه پراهميت كشور در ايران در گذشته (ري، قومس، طبرستان) و اكنون (تهران، مازندران، سمنان) اهميت اين سامان را دو چندان كرده است. اعتدال كم نظير آب و هوا، تنوع آب و هوايي منطقه هر ساله عده زيادي ميهمان و مهاجر را از اطراف به اين شهرستان جلب مي كند.
1- موقعيت جغرافيايي، آب و هوا و طبيعت
شهرستان دماوند در منطقه اي به وسعت 2800 كيلومتر مربع از شمال به استان مازندران، از مشرق به فيروزكوه، از جنوب به گرمسار و ورامين ، و از غرب به لواسانات شميران و تهران همسايه وهم مرز مي باشد.
از نظر جغرافيايي دماوند در جنوب سلسله جبال مركزي (البرز) در قسمت شمال شرقي استان تهران بين 20/35 تا 55/35 عرض شمالي و 53/51 تا 51/53 طول شمالي با حداكثر ارتفاع 3580 متردر رشته كوه هاي موازي جنوبي آن از شرق به غرب امتداد يافته و نهايتا در ارتفاع 822 متر از سطح دريا به كوير مركزي ايران منتهي مي شودو ارتفاع متوسط آن از سطح دريا 2300 متر مي باشد.
شهرستان دماوند را سلسله كوه هاي به همي پيوسته و منفردي پوشانده است كه در لابلاي آن دره هاي سرسبز و خوش آب و هوا با دهها رودخانه فصلي، دايمي و چشمه هاي گوارا موجبات استقرار جمعيت را از حدوده ده هزار سال قبل در خود پذيرا بوده است.عمده جمعيتهاي پيش از تاريخ حاشيه فلات مركزي ايران بخصوص جلگه هاي ورامين ، ري و كرج بنا به مقتضيات طبيعي منطقه در فصل تابستان به اين مناطق كوچ كرده و فرهنگ ييلاق و قشلاق را تحقق عيني مي بخشيده اند.يافته شدن ابزارهاي سنگي و دهها نمونه سفالهاي مشابه آنچه كه در تپه هاي باستاني دشت ري وجود دارد، از مناطق باستاني دماوند نظير قلعه سي كوتي در اطراف روستاي زان دماوند اين حقيقت را به اثبات مي رساند.تنوع آب و هوا (حداقل 15 درجه و حداكثر 38 درجه سانتيگراد در يك شبانه روز تابستاني) و به تبع آن تنوع پوشش گياهي و محصولات كشاورزي ، شرايطي را در اين منطقه فراهم آورده است كه همزمان كاشتن انواع محصولات سردسيري نظير انواع گلهاي تزئيني و ميوه هايي مانندگردو و سيب را در كنار محصولات گرمسيري مانند گندم و جو و انار و انجير را در كنار گله هاي بزرگ گوسفند و كندوهاي پرورش زنبور عسل فراهم كرده است.
وجود منابع غني آبهاي زيرزميني و صدها نهر و چشمه گواراي آب و شيرين و رودخانه دايمي دليچايي و تاررود در سطح حوزه فرمانداري دماوند موجب رونق روزافزون كشاورزي و گسترش باغات ميوه هايي نظير سيب، گلابي، گيلاس، آلبالو، زودآلو، قيسي، گردو، به، هلو، انار، انجير و ... محصولاتي نظير سيب زميني، گندم، جو، لوبيا، انواع صيفي جات و پرورش انواع گُل شده است.علاوه بر موارد ياد شده پرورش زنبور عسل و پرداختن به امور دامداري از مشاغل رايج ، متداول و پررونق در ميان مردمان اين نواحي بشمار مي رود.
علاوه بر موارد ياد شده وجود ييلاقات سرسبز و خوش آب و هوا، دره هاي زيبا و دلفريب ، قلل سرسفيد دامن سبز، دشتهاي غرق لاله ميان كوهها، چشمه هاي گواراي آب معدني ،زمينهاي وسيع و حاصلخيز، هواي پاك و لطيف و حياتبخش، وجود باغاتي با شاخه هاي درهم تنيده و پرميوه و سايه هاي بهم پيوسته و نهرهاي روان و از همه مهمتر برخورداري از نعمت امنيت و آسايش به علت قرارگيري در گوشه اي دنج و دست نيافتني همگي شرايطي مناسب براي سكونت بوجود آورده است.