شماره 1: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

@@ خط ۱٬۳۱۸: / خط ۱٬۳۱۸: @@
 (۳) احوال و آثار خوشنویسان ۷۰۸/۳<br>
-نیز برای آگاهی و اطلاع بیشتر به تذکره های حزینی، روز روشن و نصر آبادی رجوع کنید.
+نیز برای آگاهی و اطلاع بیشتر به تذکره های حزینی، روز روشن و نصر آبادی رجوع کنید.<br>
+== همراه با نغمه سرای بوستان حسینی ==
+اشاره:
+سینه های مردم فرهنگ دوست و آگاه ما گنجینه خاطرات ناگفته و
+گرانبهاست. روشن شدن زوایای تاریک تاریخ و فرهنگ یک ملت تنها
+از راه کنکاش و جستجو دركتب مربوطه امکان پذیر نیست، ما بر این
+عقیده ایم که از لابلای صحبتهای گرم و صمیمانه نسل قدیم که سالیان
+سال را به عشق خدا و قرآن و اهل بیت زیسته اند و حوادث تلخ و شیرین
+را به چشم دیده اند و کوله باری از تجربه ها را اندوخته اند، می توان پی به
+برخی از نکات ناگفته و مهم برد.<br>
+سابقه تاریخ و فرهنگ منطقه دماوند خصوصاً در چند دهه اخیر در
+کمتر کتاب و مقاله ای یافت می شود. یکی از بهترین منابع تحقیق، رفتن به
+سراغ پیرمردان و ریش سفیدان است. ما بدین امید این باب را گشوده ایم،
+تا برای نسل جوان عزیزمان گوشه ای از ناگفته های ایام قدیم دماوند را باز
+گفته باشیم تا بدانند که نیاکان آنها چگونه در برابر تندباد توطئه های
+فرهنگی دشمن چون سرو، مقاوم و آزاد ایستاده اند و دست از فرهنگ
+غنی اسلامی و ملی خود برنداشته اند.<br>
+اینک این اولین ارمغان ماست، مصاحبه ای با پیشکسوت
+مرثیه سرایان و مداحان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) در دماوند؛
+جناب استاد حاج نصراللہ کیا ماری.<br>
+از آقایان [[علی نوروز قزوینی]] و [[جمال حاج علی اکبری]] به خاطر
+زحماتی که متقبل شدند، قدردانی می شود.
+===== استاد حاج نصرالله کیاماری. =====
+- ضمن معرفی خود مختصری از زندگی تان را برای خوانندگان
+توضیح دهید.<br>
+- من [[نصر الله کیاماری]] هستم. در سال ۱۳۳۱ هـ . ق. به دنیا آمده و
+اکنون ۸۳ سال دارم. پدرم شخص تهیدستی بود و زندگی ما به سختی
+می گذشت به همین خاطر من تاکلاس دوم آنروز بیشتر نتوانستم
+بخوانم. دوازده ساله بودم که با پدرم برای یافتن کار به تهران رفتیم، دو
+سال مشغول کار بودیم. بعد از آن در ۱۴ سالگی وارد شغل بنائی شدم و
+تا ۲۱ سالگی شاگرد بنا بودم. یکسال هم در اوائل زمان رضاخان در
+تونل های جاده هراز با تمام سختی هایش به کار پرداختم.<br>
+تقریباً از همان سن بیست و یکسالگی بود که من به نوحه سرایی و
+مداحی اهل بیت عصمت و طهارت علاقه مند شدم. آنروزها در تهران
+بیشتر مداحان معروف از شاگردان مرحوم حاج حسین بابا مشکین
+بودند.<br>
+من به نزد مرشد رحیم از شاگردان ایشان رفتم. او مرا به شاگردی
+قبول کرد، ابتدا نوحه به من می داد و می گفت برو حفظ کن. اگر خوب
+حفظ کردی و یک شب خوب توانستی آنرا در جلسه بخوانی، نوحه
+دیگری هم به تو می دهم من هم از سر علاقه و پشتکار بزودی شعرها
+را حفظ کرده و بخوبی تحویل می دادم. علاقه و تلاش زیاد مـن بـه
+اینکار پای مرا به جلسات مداحان تهران باز کرد. چند سالی را در
+تهران ماندم و به دماوند برگشتم. و اکنون حدود ۴۵ یا ۵۰ سال است در
+دماوند هستم.<br>
+- جلسات مداحان تهران در آن روزها را چه کسانی رهبری
+می کردند و در کجا تشکیل می شد؟<br>
+جلسات آن زمان معمولاً در مساجد و امامزاده ها؛ مثل امامزاده
+يحيى تشکیل می شد. و کسانی مثل مرشد رحیم، میرزا ابراهیم
+لویزانی مرشد اصغر و مرشد اکبر که اهل لواسان بودند و به شغل بنائی
+اشتغال داشتند.<br>
+- از مسجد جامع دماوند بگویید، ظاهرا گذشته ای بسیار قدیمی دارد؟
+===== سابقه مسجد جامع» =====
+بله همین طور است، البته من از زمان صفویه به این طرف را
+خبر دارم یکی از پیرمردهای محله درویش برای من تعریف کرد که:
+این مسجد را دو برادر از ثروتمندان و متمولین دماوند ساخته اند.
+ظاهراً تا آن روز ساختمان مسجد از خشت و گل و سنگ بود و
+تبدیل به بنای متروکه ای شده بود، این دو برادر همت کردند و مسجد را تعمیر و تکمیل کردند. اینکه چه مدت ساختند نمی دانم، اما آنطور
+که شنیده ام هر روز ۷ قطار شتر آجر از ورامین به دماوند می آمده تا
+مصالح ساختمان را تأمین کند.<br>
+===== زلزله ۱۶۰ سال قبل =====
+در حدود ۱۶۰ سال قبل (۱۲۵۰ هـ .ق.) زلزله مهیبی در دماوند آمد
+که بناهای زیادی را تخریب و نفوس بسیاری را از بین برد.
+مسجد هم به سبب همین زلزله دوباره دستخوش خرابی شد. مردم
+از محلات مختلف جمع شدند و هر محل گوشه ای از مسجد را
+ساختند، تعمیر وسط ساختمان را نیز خوانین به عهده گرفتند، این
+ساختمان به همین شکل بود تا زمان مرحوم حاج عبدالله توسلی، که
+ایشان برای مرمت و تکمیل بنا همت کرد.
+===== تکمیل بنای ساختمان مسجد توسط مرحوم توسلی =====
+ (1)
+زمان مرحوم آقای جلالی بود، یکی از روزها حاج عبدالله مرا دید
+و گفت:<br>
+استاد نصر الله، بیا و برای مسجد حوضی بساز.<br>
+من گفتم چشم! اما به شرطی که مصالح آن تأمین شود.<br>
+ایشان بلافاصله مصالح را خرید و من هم مشغول ساختن حوض
+شدم، چند روز بعد حاجی آمد و به من گفت: استاد نصر الله دست
+نگهدار فعلاً ساختن حوض را تعطیل کن.<br>
+من هم اطاعت کردم ایشان رفت و ده، پانزده روز بعد معمار
+لرزاده را آورد و کار مسجد هم به تدریج شروع شد.<br>
+مرحوم آقای مجد که به دماوند آمدند، ایشان کار بازسازی مسجد
+را جدی تر پیگیری کرد.<br>
+در هنگامی که بنای مسجد را می خواستند خراب کنند، از طرف
+باستان شناسی آمدند و مانع تخریب ستونهای مسجد شدند که مربوط
+به دوران سلجوقیان بود.<br>
+مرحوم حاج عبدالله برخی از ستونها را خراب کرد اما دو تا از آنها
+را دیگر نگذاشتند، که آن ستونها به همان شکل باقی بود تا اینکه
+آخرین آنها بعد از انقلاب برداشته شد.<br>
+اداره باستان شناسی گفتند حالا که تصمیم شما بر تخریب است
+پس باید بندکشی های دیوار محراب و شبستان هم به همان سبک زمان
+سلجوقیان بندکشی شود. من اینکار را قبول کردم و با آقای استاد
+محمد تقی کرمانی داماد خودم مشغول کار شدیم.<br>
+کار ما بدین شکل بود که به جهت استحکام بندکشی ها، مقداری
+کتیرا را با گچ مخلوط می کردیم تا گچ را نگه دارد. بندها را ۷ تا ۸ تا
+می کشیدیم، استاد محمد تقی رویش را پر میکرد و من هم با قلم بریده
+به همان سبک زمان سلجوقیان تقسیم بندی میکردم که اکنون همان
+گچبری ها باقی است.<br>
+- از امامان جماعت مسجد هم برای ما تعریف کنید.
+- امام جماعت هایی که من به یاد دارم به این ترتیب اند:
+# مرحوم حاج شیخ احمد داودی
+# مرحوم آقا سید ابو الحسن جلالی
+# مرحوم آقا سید محمد باقر جلالی
+# مرحوم آقای سید محمد تنکابنی
+# مرحوم آقای سید جمال الدین مجد
+===== مرحوم حاج شيخ احمد داودی<sup>2</sup> =====
+ایشان عالمی سخنور و از شاگردان آقای اصفهانی در نجف بود.
+در زمان ایشان من سیزده چهارده سال داشتم.<br>
+علما و مراجع بزرگ آن روز به ایشان عنایت ویژه ای داشتند.
+ایشان فردی مجتهد و با تقوا بود در همین جایی که الآن کفشداری است
+مرحوم آقا شیخ احمد و چند نفر از اصحاب ایشان ماه شعبان و رجب و
+دهه آخر رمضان را به عبادت و انجام اعمال مخصوصه می پرداختند و
+دهه آخر رمضان را در بالاخانه مسجد جایی که الآن کلاسهای قرآن
+تشکیل می شود برپا می کردند.<br>
+ایشان فردی صریح اللهجه بود، سر منبر نصیحت ها و موعظه هایی
+می کرد که عده ای را خوش نمی آمد. آنگونه که شنیده ام، جد ایشان
+مرحوم شیخ عبدالله نامی از اهالی طالقان بود که ۴۵۰ سال قبل به
+دماوند آمده بود. پدر بزرگ ایشان پدر شیخ داود مردی با خدا و اهل
+کرامات بود.<br>
+شيخ احمد که از دنیا رفت در دماوند ولوله ای به پا شد، تمام مردم
+آمده بودند. حتی یهودی ها با روحانی خودشان به تشییع آمده بودند.<br>
+ما هم آن موقع مدرسه می رفتیم و مرحوم شیخ نعمت مدیر ما بود. ما به
+صورت دسته سینه زنی در حالیکه بر سر و سینه می زدیم به تشییع
+جنازه پیوستیم.<br>
+فریاد آنروز مردم این بود:<br>
+'''رفت زدار فنا'''<br>
+'''حجة الاسلام ما'''<br>
+مرحوم آقا شیخ داود، پدر شیخ احمد بر ایشان نمازگزاردند.<br>