صفحهٔ اصلی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
نام این منطقه و شهرستان از دیرباز با نام اسطوره ای قله دماوند مشترک بوده است.<br>
نام این منطقه و شهرستان از دیرباز با نام اسطوره ای قله دماوند مشترک بوده است.<br>


*جغرافیای شهرستان:<br>
===== *جغرافیای شهرستان: =====
<br>
قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پيوستن مرزهاي سه منطقه پراهميت كشور در ايران در گذشته ([http://ري ري]، [http://قومس قومس]، [http://طبرستان طبرستان]) و اكنون (تهران، مازندران، سمنان) اهميت اين سامان را دو چندان كرده است.<br>
قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پيوستن مرزهاي سه منطقه پراهميت كشور در ايران در گذشته ([http://ري ري]، [http://قومس قومس]، [http://طبرستان طبرستان]) و اكنون (تهران، مازندران، سمنان) اهميت اين سامان را دو چندان كرده است.<br>
شهرستان دماوند از شمال به [http://لاریجان لاریجان] در [http://استان%20مازندران استان مازندران]، از مشرق به [http://فيروزكوه فيروزكوه]، از جنوب به [http://گرمسار گرمسار] در استان سمنان و [http://ورامين ورامين] ، و از غرب به [http://لواسانات%20شميران لواسانات شميران] و [http://تهران تهران] همسايه وهم مرز مي باشد.<br>
شهرستان دماوند از شمال به [http://لاریجان لاریجان] در [http://استان%20مازندران استان مازندران]، از مشرق به [http://فيروزكوه فيروزكوه]، از جنوب به [http://گرمسار گرمسار] در استان سمنان و [http://ورامين ورامين] ، و از غرب به [http://لواسانات%20شميران لواسانات شميران] و [http://تهران تهران] همسايه وهم مرز مي باشد.<br>
خط ۲۰: خط ۲۱:
علاوه بر موارد ياد شده وجود ييلاقات سرسبز و خوش آب و هوا، دره هاي زيبا و دلفريب ، قلل سرسفيد دامن سبز، دشتهاي غرق گل ميان كوهها، چشمه هاي گواراي آب معدني ،زمينهاي وسيع و حاصلخيز، هواي پاك و لطيف و حياتبخش، وجود باغاتي با شاخه هاي درهم تنيده و پرميوه و سايه هاي بهم پيوسته و نهرهاي روان و از همه مهمتر برخورداري از نعمت امنيت و آسايش به علت قرارگيري در گوشه اي دنج و دست نيافتني همگي شرايطي مناسب براي سكونت بوجود آورده است.
علاوه بر موارد ياد شده وجود ييلاقات سرسبز و خوش آب و هوا، دره هاي زيبا و دلفريب ، قلل سرسفيد دامن سبز، دشتهاي غرق گل ميان كوهها، چشمه هاي گواراي آب معدني ،زمينهاي وسيع و حاصلخيز، هواي پاك و لطيف و حياتبخش، وجود باغاتي با شاخه هاي درهم تنيده و پرميوه و سايه هاي بهم پيوسته و نهرهاي روان و از همه مهمتر برخورداري از نعمت امنيت و آسايش به علت قرارگيري در گوشه اي دنج و دست نيافتني همگي شرايطي مناسب براي سكونت بوجود آورده است.


*جمعیت:<br>
===== *جمعیت: =====
<br>
براساس آخرین سرشماری جمعیت در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهرستان حدود ۱۲۵ هزار نفر بوده است که از این تعداد، ۹۳٬۲۰۱ نفر (۵۳ درصد) در جامعه شهری و ۳۲٬۲۷۸ نفر (۴۷ درصد) در جامعه روستایی سکونت دارند.....
براساس آخرین سرشماری جمعیت در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهرستان حدود ۱۲۵ هزار نفر بوده است که از این تعداد، ۹۳٬۲۰۱ نفر (۵۳ درصد) در جامعه شهری و ۳۲٬۲۷۸ نفر (۴۷ درصد) در جامعه روستایی سکونت دارند.....


*تقسيمات كشوري:
===== *تقسيمات كشوري: =====


اين شهرستان از نظر تقسميات كشوري جزو استان تهران است و از پنج شهر به نام هاي دماوند، كيلان، رودهن، آبسرد، آبعلي و دو بخش مركزي و رودهن تشكيل گرديده است.<br>
اين شهرستان از نظر تقسميات كشوري جزو استان تهران است و از پنج شهر به نام هاي دماوند، كيلان، رودهن، آبسرد، آبعلي و دو بخش مركزي و رودهن تشكيل گرديده است.<br>
خط ۳۰: خط ۳۲:




*مذهب و زبان:<br>
===== *مذهب و زبان: =====
<br>
اكثر قريب به اتفاق مردم شهرستان مسلمان و مذهب آنها تشيع مي باشد. همچنین در گذشته، عده‌ای از یهودیان در بخش‌های مرکزی سکونت داشتند که به مرور زمان مهاجرت کردند. زبان مردم این شهرستان یکی از لهجه‌های قدیمی «[http://تاتی تاتی]» است، هرچند لهجه‌های مازندرانی، ترکی و کردی نیز در آن تکلم می‌شود.<br>
اكثر قريب به اتفاق مردم شهرستان مسلمان و مذهب آنها تشيع مي باشد. همچنین در گذشته، عده‌ای از یهودیان در بخش‌های مرکزی سکونت داشتند که به مرور زمان مهاجرت کردند. زبان مردم این شهرستان یکی از لهجه‌های قدیمی «[http://تاتی تاتی]» است، هرچند لهجه‌های مازندرانی، ترکی و کردی نیز در آن تکلم می‌شود.<br>
  زبان تاتی که زبان مردم شهر دماوند است، از گروه زبان‌های شمال‌غربی ایران و از لهجه‌های کهن فارسی به‌شمار می‌رود و با زبان مازندرانی و برخی نواحی شمال سمنان پیوند نزدیکی دارد. دماوند، شمیرانات، کن، سولقان و برخی روستاهای اطراف تهران و کرج نیز در گذشته به گونه‌هایی از این زبان سخن می‌گفته‌اند که به‌تدریج شمار گویشوران آن کاهش یافته است (علمداری ۱۳۷۹: ۱۶)<br>
  زبان تاتی که زبان مردم شهر دماوند است، از گروه زبان‌های شمال‌غربی ایران و از لهجه‌های کهن فارسی به‌شمار می‌رود و با زبان مازندرانی و برخی نواحی شمال سمنان پیوند نزدیکی دارد. دماوند، شمیرانات، کن، سولقان و برخی روستاهای اطراف تهران و کرج نیز در گذشته به گونه‌هایی از این زبان سخن می‌گفته‌اند که به‌تدریج شمار گویشوران آن کاهش یافته است (علمداری ۱۳۷۹: ۱۶)<br>